Na een interimperiode, waarin de organist van de Waalse Kerk, L. Verwer tijdelijk organist was van de Bovenkerk, werd de uit Arnhem afkomstige Jan Herman van der Dussen benoemd. De jonge Van der Dussen, hij was op 30 September 1782 geboren in Arnhem als zoon van de organist van de Grote Kerk aldaar, was vóór zijn benoeming te Kampen organist van de Lutherse Kerk te Arnhem en kapelmeester van 't Bataafse Burgerwachtcorps. Te Kampen was hij ook dirigent van het zangkoor. Als stadsmuziekmeester droeg hij zorg voor de repetities en concerten van het muziekcollege. Verder diende hij muzieklessen te geven, met een groep muzikanten de promoties op de Latijnse school op te luisteren, openbare (orgel)concerten te verzorgen en zorg te dragen voor alles wat met het muziekcollege te maken had. Zijn salaris bedroeg 600 gulden per jaar. Door de scheiding tussen kerk en staat welke in deze tijd werd aangebracht, verviel in 1809 het ambt van stadsorganist, en daarmee de plicht openbare orgelconcerten te geven. Zijn salaris werd bijgesteld tot 350 gulden per jaar. Van de kerkmeesters ontving hij voortaan nog maar 100 gulden per jaar, alleen bedoeld voor het spelen tijdens de diensten. Dit bedrag liep in 1813 op tot f 150,- en werd in 1821 verhoogd tot f 200, Soms trad Van der Dussen op als keurmeester voor reparatie of nieuwbouw van orgels, bijvoorbeeld in Elburg (1825), Terwolde (1827) en Heerde (1845). Daarnaast schreef hij over kerkmuziek en componeerde hij. Van der Dussen huwde met Johanna Geertruide Zegers. Van zijn kinderen trad Frederik in het voetspoor van zijn vader. Hij werd eerst organist van de Doopsgezinde Kerk te Kampen (1833-1843) en vervolgens van de Grote Kerk te Harlingen, in welke stad hij tevens muziekdirecteur was. Uit 1858 is bekend dat Frederik optrad als keurmeester van het orgel te Kimswerd. In 1855 vond de feestelijke viering van het 50-jarig jubileum van Jan Herman van der Dussen als organist te Kampen plaats. Hij overleed op 15 februari 1859.